⏱️ Szacowany czas czytania: 13 min
Na tej stronie: Przegląd
Kluczowe wnioski
Wsuń dłoń w pasek od dołu, a potem chwyć rękojeść tak, żeby pasek przechodził pod nadgarstkiem i między kciukiem a palcem wskazującym. Trzymaj luźno, bez zaciskania palców. Przy dobrze ustawionym pasku to on przenosi nacisk na kijek, a dłoń tylko prowadzi go w odpowiednie miejsce.
Skróć oba kijki o kilka centymetrów i stawiaj je blisko siebie, mniej więcej na wysokości przedniej stopy. Odpychaj się nimi przy każdym kroku i skracaj krok. Na bardzo stromym odcinku postaw oba kijki jednocześnie, zrób krok i dopiero wtedy przestaw je wyżej.
Wydłuż kijki i stawiaj je przed sobą, zanim zrobisz krok w dół. Najpierw kijek, potem stopa. Lekko ugnij kolana, zwolnij tempo i pozwól, żeby przez paski część nacisku szła na kijki. Dzięki temu schodzisz stabilniej i spokojniej, zwłaszcza po luźnych kamieniach.
Kijek po stronie stoku skróć, a ten od strony doliny wydłuż. Dzięki temu obie ręce pracują na podobnej wysokości i łatwiej utrzymać równowagę. Jeśli trawers jest krótki, wystarczy złapać górny kijek niżej, pod rękojeścią.
Najczęstsze to pasek założony od góry, kurczowo zaciśnięta dłoń, kijki stawiane daleko przed sobą na płaskim, ta sama długość pod górę i z góry oraz kijki w rękach tam, gdzie potrzebujesz wolnych dłoni: na łańcuchach, klamrach i drabinkach.
Kijki trekkingowe kupuje się w pięć minut. Gorzej z chodzeniem. Wiele osób przez cały pierwszy sezon raczej nosi kijki w rękach, niż się na nich opiera: pasek wisi luźno, kijek stuka gdzieś z przodu, a na zejściu oba są tej samej długości co na podejściu. Tymczasem kilka prostych zasad sprawia, że kijki zaczynają naprawdę pracować.
W tym tekście przechodzimy teren po terenie: płasko, pod górę, z góry, trawers i schody. Pokazujemy, jak założyć pasek, jak trzymać rękojeść, gdzie stawiać kijek i jak złapać rytm. Na końcu znajdziesz pięć błędów, które widać na szlaku najczęściej. Jeśli dopiero wybierasz sprzęt, zajrzyj do działu poradnik: kijki trekkingowe, gdzie omawiamy typy, materiały i długości.
Co dają kijki trekkingowe na szlaku?
Dwa dodatkowe punkty podparcia. Na nierównym terenie stoisz wtedy na czterech, a nie na dwóch, więc łatwiej o stabilność i równowagę, kiedy kamień się rusza albo ścieżka jest śliska od błota. Kijki pomagają też złapać równe tempo, bo ręce i nogi zaczynają pracować w jednym rytmie. Na długim zejściu kijki są przyjazne dla stawów, bo część nacisku przy każdym kroku idzie przez ręce.
Najwięcej zyskujesz tam, gdzie trasa ma duże przewyższenia. Ratownicy GOPR w swoich wskazówkach dla turystów radzą, żeby przed wyjściem sprawdzić nie tylko czas marszu, ale też sumę podejść i zejść na trasie. To dobra podpowiedź także dla Ciebie: im więcej metrów w górę i w dół, tym bardziej opłaca się opanować technikę z kijkami.
Jak przygotować kijki przed wyjściem na szlak?
Zanim ruszysz, ustaw długość. Na płaskim terenie przyjmuje się zasadę, że gdy trzymasz rękojeść, a końcówka stoi na ziemi obok stopy, łokieć powinien być zgięty mniej więcej pod kątem prostym. Dokładne wartości dla Twojego wzrostu i tabelę znajdziesz w tekście jak dobrać długość kijków trekkingowych. Tutaj wystarczy zapamiętać kierunek zmian: pod górę krócej, z góry dłużej.
Do takiej regulacji w trakcie marszu najwygodniejsze są kijki teleskopowe. Alpine Explorer to teleskopowe kijki z aluminium o wadze 247 g na kijek, z regulacją od 95 do 135 cm, dla osób o wzroście od 1,40 do 2 m. Szeroki zakres pozwala skrócić je przed podejściem i wydłużyć przed zejściem bez szukania kompromisu. Po złożeniu mają 65 cm, więc nie zmieszczą się w bagażu podręcznym. Składane Expedition Pro i 3K Carbon Extreme+ regulujesz w zakresie od 115 do 135 cm, a po złożeniu mają 37 cm.
Przed pierwszym krokiem sprawdź jeszcze dwie rzeczy. Po pierwsze blokady: oprzyj się mocno na kijku i zobacz, czy się nie skraca. Po drugie końcówka: w terenie przyda się nakładka trekkingowa, na asfalcie i chodniku nakładka do chodzenia. Obie znajdziesz w zestawie z każdym z trzech modeli.
Jak założyć pasek i trzymać rękojeść?
Tu zaczyna się większość problemów, a poprawka zajmuje kilka sekund.
- Wsuń dłoń w pętlę paska od dołu, nie od góry.
- Opuść dłoń i chwyć rękojeść tak, żeby pasek leżał pod nadgarstkiem i biegł między kciukiem a palcem wskazującym.
- Wyreguluj długość paska. Ma przylegać do dłoni, ale nie uciskać.
- Trzymaj rękojeść luźno. Chwyt ma przypominać trzymanie kubka z herbatą, a nie młotka.
Tak założony pasek przenosi nacisk z ręki na kijek. Dłoń nie musi go ściskać, więc przedramiona nie męczą się po godzinie marszu. Gdy kijek wypadnie Ci z palców, zostanie na nadgarstku. Przy przejściu przez potok po kamieniach wyjmij jednak dłonie z pasków, żeby w razie potrzeby od razu puścić kijki.
Jak chodzić z kijkami po płaskim terenie?
Prawie bez zmian w stosunku do zwykłego marszu, tylko ręce dostają nowe zadanie. Prawa ręka idzie do przodu razem z lewą nogą, lewa ręka z prawą nogą. To naturalny ruch, który Twoje ciało zna z codziennego marszu, więc po kilkuset metrach przestajesz o nim myśleć.
Kijek stawiaj mniej więcej na wysokości przeciwnej stopy, lekko z boku, a nie daleko przed sobą. Odpychaj się delikatnie, bez wbijania go w ziemię z całej siły. Na równej, szerokiej drodze kijki nie muszą pracować przy każdym kroku. Możesz je nieść albo stawiać co drugi krok i zostawić siły na podejście.
Jak chodzić z kijkami pod górę?
Przed podejściem skróć oba kijki o kilka centymetrów. Zbyt długi kijek pod górę wypycha rękę w okolice barku i zamiast pomagać, męczy. Krótszy pozwala odpychać się z wysokości biodra.
- Stawiaj kijki blisko siebie, mniej więcej na wysokości przedniej stopy, a nie wysoko przed sobą na stoku.
- Odpychaj się kijkiem w tym samym momencie, w którym przenosisz ciężar na przednią nogę.
- Skróć krok. Krótkie kroki i równe tempo zmęczą Cię mniej niż długie wykroki z przerwami na złapanie oddechu.
- Na stromym odcinku postaw oba kijki naraz, zrób krok lub dwa i dopiero wtedy przestaw kijki wyżej.
Na krótkim, stromym progu nie musisz od razu zatrzymywać się do regulacji. Wystarczy złapać kijek niżej, poniżej rękojeści. Na dłuższym podejściu lepiej poświęcić pół minuty na skrócenie kijków. W tekście o tym, kiedy zabierać kijki w góry, piszemy, na jakich trasach kijki przydają się najbardziej, a gdzie lepiej mieć wolne ręce.
Jak schodzić z kijkami z góry?
Zejście to moment, w którym kijki pokazują, co potrafią. Przed zejściem wydłuż je o kilka centymetrów w stosunku do ustawienia na płaskim. Dłuższy kijek sięga niżej położonego podłoża, zanim zrobisz krok, i nie musisz się do niego pochylać.
- Najpierw kijki, potem stopa. Stawiaj kijki przed sobą, na kamieniu lub stopniu, na który zaraz zejdziesz.
- Trzymaj kolana lekko ugięte i nie odchylaj się do tyłu. Ciężar ciała ma zostać nad stopami.
- Opieraj się na paskach, a nie na zaciśniętych palcach. Wtedy część nacisku przy każdym kroku przechodzi na kijki.
- Zwolnij. Na zejściu krótszy krok i spokojne tempo dają więcej kontroli niż pośpiech.
Na luźnym żwirze i piargu stawiaj kijki trochę szerzej niż zwykle. Szersza baza to lepsza równowaga, gdy podłoże ucieka spod butów.
Jak ustawić kijki w trawersie?
Trawers to przejście w poprzek stoku. Ziemia po jednej stronie jest wyżej, po drugiej niżej, więc dwa kijki tej samej długości stawiają ręce na różnych wysokościach. Rozwiązanie jest proste: kijek od strony stoku skróć, a ten od strony doliny wydłuż. Obie ręce pracują wtedy podobnie i łatwiej utrzymać równowagę.
Przy krótkim trawersie nie musisz niczego regulować. Złap górny kijek niżej, pod rękojeścią, a dolny trzymaj normalnie. Gdy szlak skręca i stok zmienia stronę, zamień ustawienie.
Jak chodzić z kijkami po schodach i kamiennych stopniach?
Na wielu polskich szlakach trafisz na kamienne stopnie ułożone jeden za drugim. Pod górę postaw oba kijki na stopniu, na który wchodzisz, i odepchnij się nimi przy kroku. Nie stawiaj kijka na krawędzi stopnia, bo łatwo się z niej ześlizguje. Celuj w środek kamienia albo w szczelinę między stopniami.
W dół zasada jest odwrotna: najpierw kijki na niższym stopniu, potem stopa. Przy wysokich stopniach pomaga stawianie obu kijków naraz. Na mokrym kamieniu zwolnij i sprawdź, czy końcówka trzyma, zanim przeniesiesz na nią ciężar.
Jak rozłożyć tempo marszu z kijkami?
Kijki pomagają utrzymać równy rytm, ale go nie zastąpią. Wybierz tempo, w którym możesz swobodnie rozmawiać, i trzymaj się go także na podejściu. TOPR w swoich radach dla turystów zaleca, żeby w grupie dostosować tempo do najwolniejszej osoby i nie rozdzielać się na szlaku. Kijki niczego tu nie zmieniają, ale ułatwiają marsz w jednym, spokojnym rytmie przez cały dzień.
Kiedy lepiej schować kijki?
Tam, gdzie potrzebujesz obu rąk. Na łańcuchach, klamrach i drabinkach albo przy prostym wspinaniu po skałach kijek w dłoni tylko przeszkadza. Złóż kijki przed takim odcinkiem, a nie w jego trakcie. Jak zrobić to szybko i bezpiecznie, opisujemy w tekście jak przypiąć kijki do plecaka.
Warunki na szlaku zmieniają się szybciej niż prognoza, dlatego przed wyjściem w Tatry zajrzyj do aktualnego komunikatu turystycznego TPN. Tatrzański Park Narodowy w swoich zasadach bezpieczeństwa w górach przypomina też, że gdy nadciąga burza, trzeba jak najszybciej zejść z grani lub szczytu w dolinę. W takiej sytuacji liczy się tempo i pewny krok, a nie technika kijków.
Jakie błędy przy chodzeniu z kijkami zdarzają się najczęściej?
Każdy z nich widać na szlaku codziennie i każdy łatwo poprawić.
- Pasek założony od góry. Dłoń wisi wtedy na pętli, zamiast się na niej opierać. Wsuń rękę od dołu.
- Zaciśnięta dłoń. Kurczowy chwyt męczy przedramiona już po godzinie. Trzymaj luźno i pracuj przez pasek.
- Kijki daleko przed sobą na płaskim. Kijek wbity metr przed stopą hamuje, zamiast pomagać. Stawiaj go przy przeciwnej stopie.
- Ta sama długość na całej trasie. Pod górę krócej, z góry dłużej, w trawersie każdy kijek inaczej. Regulacja zajmuje chwilę i zmienia cały marsz.
- Kijki w rękach na łańcuchach i klamrach. Tam liczą się wolne dłonie. Złóż kijki wcześniej i przypnij je do plecaka.
A jeśli chcesz chodzić w stylu nordic walking?
To inna technika: dłuższy krok, ręka cofana za biodro i kijek wbijany ukośnie za ciałem. Opisujemy ją osobno w tekście technika nordic walking. Kijki trekkingowe Bollsen z nakładką do chodzenia sprawdzą się do marszu w tym stylu po asfalcie i chodnikach, ale jeśli nordic walking to Twój główny sport, lepiej sięgnąć po kijki zaprojektowane specjalnie do niego.
Na koniec jedna rada. Nie ucz się wszystkiego naraz na pierwszej górskiej wycieczce. Zacznij od paska i luźnego chwytu na spacerze w parku, a regulację pod górę i z góry przećwicz na pierwszym większym wzniesieniu. Po dwóch, trzech wyjściach ruch staje się automatyczny i kijki zaczynają pracować dla Ciebie.
- Wkładki do butów do pracy stojącej: komfort przez całą zmianę - 4. listopada 2026
- Kijki trekkingowe dla dzieci: od jakiego wzrostu mają sens? - 3. listopada 2026
- Jak chodzić nordic walking? Technika krok po kroku - 2. listopada 2026
