Jak wygląda badanie słuchu? Audiometria tonalna i jak czytać audiogram

⏱️ Szacowany czas czytania: 12 min

Krótka odpowiedźBadanie słuchu to audiometria tonalna: w cichej kabinie, w słuchawkach, naciskasz przycisk przy każdym usłyszanym tonie od 250 Hz do 8 kHz, co trwa zwykle 15–20 minut. Wynik trafia na audiogram w dB HL, a do 20 dB HL to norma. Przez NFZ potrzebujesz skierowania od lekarza rodzinnego, prywatnie nie.
Mężczyzna w słuchawkach audiometrycznych w wyciszonej kabinie podczas badania słuchu
Na tej stronie: Przegląd
    Podsumuj przez AI

    Kluczowe wnioski

    Audiolog pyta o słuch i hałas w twoim życiu, ogląda uszy otoskopem, a potem w cichej kabinie puszcza przez słuchawki tony od 250 Hz do 8 kHz. Za każdym razem, gdy któryś usłyszysz, naciskasz przycisk. Sama audiometria tonalna trwa zwykle 15–20 minut, a cała wizyta może być dłuższa, gdy dochodzą dodatkowe badania.

    W ramach NFZ lekarz rodzinny (POZ) wystawia skierowanie do poradni specjalistycznej, na przykład laryngologicznej, a ty wybierasz poradnię z umową z NFZ. Prywatnie umawiasz się bez skierowania, a cenę ustala gabinet, więc zapytaj o nią przy rejestracji.

    Audiogram to wykres najcichszego tonu, jaki słyszysz przy każdej częstotliwości, w dB HL. Według zestawienia na leki.pl średni próg do 20 dB HL oznacza normę, 21–40 lekki, 41–70 umiarkowany, 71–95 ciężki, a powyżej 95 głęboki ubytek słuchu.

    To dołek na krzywej audiogramu, zwykle między 3 a 6 kHz, najczęściej przy 4 kHz. Audiolodzy szukają go u osób po ekspozycji na hałas. Przegląd 84 badań z 2021 roku pokazał jednak, że związek z hałasem nie jest prosty, więc to wskazówka dla specjalisty, a nie diagnoza.

    Warto rozważyć je, jeśli często bywasz na koncertach, pracujesz elektronarzędziami albo dużo latasz. Jeden audiogram z dzisiaj daje tobie i audiologowi punkt odniesienia, gdy za kilka lat zechcesz sprawdzić, czy coś się zmieniło.

    Tak. Standardowa audiometria kończy się na 8 kHz, więc nie pokazuje wszystkiego. Jeśli szum w uszach nie mija, zgłoś się do lekarza rodzinnego, który może skierować cię do laryngologa. Badanie słuchu to tylko jeden z elementów diagnostyki.

    Badanie słuchu jest prostsze, niż wielu osobom się wydaje: kilka pytań, rzut oka do uszu, a potem seria piknięć w cichym pomieszczeniu. Wiele osób wchodzi do kabiny z obawą, że „nie zda”, ale tego badania nie da się oblać. Zapisuje ono tylko to, co twoje uszy wychwytują tego dnia.

    Jesteśmy marką ochrony słuchu, nie gabinetem, dlatego ten tekst opiera się na źródłach medycznych i badaniach, a nie na naszych poradach lekarskich. Część osób trafia tu po lekturze o tym, czym jest uraz akustyczny i szum w uszach po hałasie; inni chcą mieć punkt odniesienia, zanim miną lata koncertów i prac z elektronarzędziami. Wszystkie nasze teksty o ochronie słuchu zebraliśmy w temacie zatyczki do uszu a szumy uszne.

    Jak krok po kroku wygląda badanie słuchu?

    Podstawą badania u dorosłych jest audiometria tonalna: audiolog odtwarza tony o ustalonych częstotliwościach, zwykle od 250 Hz do 8 kHz, i szuka najcichszego poziomu, jaki słyszysz przy każdej z nich. Cała procedura wygląda tak.

    1. Wywiad. Audiolog lub lekarz pyta o zmiany w słyszeniu, przebyte infekcje uszu, ewentualny szum w uszach i o to, ile hałasu jest w twoim tygodniu.
    2. Oglądanie uszu. Przewód słuchowy ogląda się otoskopem. Duży czop woskowinowy może sprawić, że badanie zostanie przełożone.
    3. Sygnały w kabinie. Siedzisz w wyciszonej kabinie, w słuchawkach, i naciskasz przycisk albo podnosisz rękę, gdy usłyszysz ton. Każde ucho badane jest osobno.
    4. Przewodnictwo kostne. Mały wibrator przy kości za uchem przekazuje tony przez kość. Dzięki temu widać, w którym miejscu drogi słuchowej leży ewentualna zmiana.
    5. Badania dodatkowe. Czasem dochodzi tympanometria (łagodna sonda sprawdzająca ruchomość błony bębenkowej) albo audiometria słowna, czyli powtarzanie słów.
    6. Wynik. Progi słyszenia trafiają na audiogram, który omawia się zwykle jeszcze podczas wizyty.

    Według opisu na leki.pl podstawowa audiometria trwa około 15–20 minut, a pełna diagnostyka z dodatkowymi badaniami nawet 45–60 minut. W standardowej metodzie ton jest ściszany co 10 dB, aż przestaniesz go słyszeć, a potem podgłaśniany co 5 dB, aż znów go wychwycisz. Twój próg to najcichszy poziom, który słyszysz konsekwentnie.

    Osoby po takim badaniu często mówią, że w całkowitej ciszy kabiny najcichsze piknięcia zlewają się z własnym szumem uszu. Jeśli to zauważysz, powiedz o tym na początku. Audiolog może wtedy użyć tonów pulsujących lub modulowanych, które łatwiej wychwycić.

    W użyciu
    Music SoundPRO
    Watersafe+
    Life+
    Life+
    Music SoundPRO
    Watersafe+
    Life+

    Jak umówić badanie słuchu: NFZ czy prywatnie?

    Na stronie pacjent.gov.pl wyjaśniono, że gdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego uzna, że potrzebujesz leczenia specjalistycznego, wystawia skierowanie (obecnie w formie e-skierowania). Po jego otrzymaniu sam wybierasz poradnię, ale spośród tych, które mają umowę z NFZ. O tym, czy badanie słuchu jest potrzebne, decyduje lekarz. Orientacyjne terminy w poradniach sprawdzisz w wyszukiwarce Terminy leczenia NFZ.

    DrogaSkierowanie i kosztCo zwykle dostajesz
    NFZ: lekarz rodzinny (POZ), potem poradnia laryngologiczna lub audiologicznaSkierowanie od lekarza POZ, badanie finansuje NFZ; czas oczekiwania zależy od poradniKonsultację lekarza, a w razie potrzeby badanie słuchu z omówieniem wyniku i dalszym planem
    Prywatny gabinet audiologiczny lub laryngologicznyBez skierowania; cenę ustala gabinet, więc zapytaj o nią przed wizytąZwykle krótszy termin, audiometrię tonalną i często dodatkowe badania oraz wydruk audiogramu
    Badania okresowe w pracyKieruje pracodawca, a zasady wynikają z przepisów o medycynie pracyBadanie w ramach orzecznictwa lekarskiego, opisane w osobnym tekście

    Badania, które zleca pracodawca przy pracy w hałasie, rządzą się własnymi zasadami; opisaliśmy je w tekście o badaniu audiometrycznym w medycynie pracy. Poproś w każdym gabinecie o kopię audiogramu, bo przyda się przy kolejnych badaniach.

    Jeśli szum w uszach nie mija albo słuch nagle się pogorszył, nie czekaj na badanie profilaktyczne i zgłoś się do lekarza rodzinnego lub od razu do laryngologa.

    Jak czytać audiogram?

    Audiogram to wykres, na którym częstotliwość biegnie od lewej do prawej, od tonów niskich (250 Hz) do wysokich (8 kHz), a głośność z góry na dół w dB HL. Znak blisko góry oznacza, że usłyszano bardzo cichy ton. Wyniki dla obu uszu nanosi się osobno, a wynik przewodnictwa powietrznego i kostnego oznacza się odmiennymi symbolami.

    Według informacji WHO o głuchocie i niedosłuchu próg 20 dB lub lepszy w obu uszach uznaje się za prawidłowy słuch. Zestawienie na leki.pl dzieli średni próg następująco: do 20 dB HL norma, 21–40 dB HL ubytek lekki, 41–70 umiarkowany, 71–95 ciężki, a powyżej 95 głęboki.

    Schemat audiogramu: oś częstotliwości od 250 Hz do 8 kHz, oś progu słyszenia w dB HL, pasma od normy do głębokiego ubytku i przykładowe wcięcie przy 4 kHz

    Na audiogramie osób po latach hałasu szuka się wcięcia: dołka między 3 a 6 kHz, najczęściej przy 4 kHz, z lepszym słuchem po obu stronach. Przegląd systematyczny z 2021 roku w czasopiśmie Ear and Hearing (Meghji i Phillips, 84 badania), opisany w bazie ASHA, wykazał, że wcięcie przy 4 kHz pojawiało się u osób z narażeniem na hałas, ale związek nie jest prosty, bo wiele badań nie sprawdzało innych częstotliwości. Traktuj więc wcięcie jako wskazówkę, a nie wyrok, a jego ocenę zostaw audiologowi.

    Samodzielnie nie interpretuj własnego wykresu: pasma w tym tekście mają ci pokazać, jak ten wykres jest zbudowany, a nie zastąpić rozmowę ze specjalistą.

    Od jakiego poziomu hałas bywa szkodliwy, opisujemy w tekście ile decybeli jest szkodliwe dla słuchu. Co dzieje się ze słuchem po jednej głośnej nocy, tłumaczymy w tekście czy słuch się regeneruje po hałasie.

    Dlaczego warto zrobić badanie wyjściowe?

    Badanie wyjściowe to twój pierwszy audiogram, zrobiony wtedy, gdy słuch wydaje się w porządku, żeby każde kolejne badanie miało z czym być porównane. Bez niego wynik za dziesięć lat pokaże, gdzie jesteś, ale nie pokaże, jak bardzo słuch się przesunął.

    Ma to sens dla osób, które często bywają na koncertach, grają na perkusji, pracują elektronarzędziami w weekendy albo spędzają godziny w hałasie kabiny samolotu.

    Według WHO ponad 1 miliard młodych dorosłych jest narażonych na trwałą, a możliwą do uniknięcia utratę słuchu z powodu niebezpiecznych nawyków słuchania. Badanie wyjściowe tego ryzyka nie zmienia, ale zamienia mglistą obawę w liczbę, którą można śledzić. Szerzej o tym, co dzieje się po głośnym dźwięku, piszemy w osobnym tekście.

    Jak przygotować się do badania słuchu?

    Daj uszom ciszę przez dwa dni przed badaniem. Według amerykańskiego instytutu NIDCD głośny hałas może powodować tymczasowy ubytek słuchu, który ustępuje po 16–48 godzinach, więc koncert poprzedniego wieczoru może sprawić, że badanie wyjściowe wypadnie gorzej, niż jest naprawdę.

    Warto zabrać ze sobą krótką notatkę o hałasie w twoim życiu i listę przyjmowanych leków. Jeśli często gromadzi ci się woskowina, skonsultuj to z lekarzem lub farmaceutą przed wizytą, bo zatkane ucho może uniemożliwić badanie.

    Co, jeśli wynik jest prawidłowy, a szum w uszach nie mija?

    Prawidłowy wynik oznacza, że progi mieszczą się w normie między 250 Hz a 8 kHz, bo standardowe badanie nie sięga wyżej. Nie oznacza to, że szum, który się utrzymuje, nie ma przyczyny. To temat do rozmowy z lekarzem.

    Badania naukowe opisują takie sytuacje: w 2011 roku w Journal of Neuroscience (Schaette i McAlpine, UCL Ear Institute) pokazano słabsze odpowiedzi nerwu słuchowego u osób, u których szum w uszach współistniał z prawidłowym audiogramem, a metaanaliza z 2022 roku w Ear and Hearing (Jafari i współpracownicy, 9 badań) wykazała wyższe progi przy 10–18 kHz, czyli poza standardowym wykresem. To informacje do rozmowy z lekarzem, a nie podstawa do samodzielnych wniosków.

    Jeśli szum po głośnym dźwięku nie ustępuje, sprawdź, kiedy iść do laryngologa i co przygotować na wizytę. Poradę dostaniesz od lekarza rodzinnego i laryngologa; ten tekst jej nie zastępuje.

    Jak chronić słuch przed hałasem na przyszłość?

    Amerykański instytut NIDCD podaje, że długie lub powtarzane narażenie na dźwięk o poziomie 85 dBA lub wyższym może prowadzić do utraty słuchu, więc praktyczny krok to zmniejszanie dawki hałasu: większa odległość od głośników, przerwy w ciszy i ochronniki słuchu w głośnej pracy oraz na imprezach. Ile ochrony potrzeba do jakiego hałasu, dobierzesz według tekstu ile dB ochrony słuchu potrzebujesz.

    Nasze zatyczki do uszu Life+ (SNR 24 dB, 139 zł) ograniczają hałas docierający do ucha podczas głośnych wydarzeń, ale nie leczą szumów usznych i nie służą do diagnozowania zaburzeń słuchu, a ich możliwości i ograniczenia opisujemy w tekście co zatyczki do uszu potrafią, a czego nie.